10 PRZYKAZAŃ DLA WŁAŚCICIELI GRYZONI I KRÓLIKÓW

1. Samotność jest dla większości gryzoni i królików jako zwierząt stadnych trudna do zniesienia, najlepiej jest więc hodować przynajmniej dwójkę. Trzymanym pojedynczo należy poświęcać dużo czasu, tak, by uznały nową ludzką rodzinę za swoją. Jedne znoszą taką sytuację lepiej, inne gorzej. Niemniej zawsze najlepszym towarzyszem dla gryzonia jest drugi gryzoń, należący do jego gatunku, oczywiście tej samej płci, gdy nie chcemy dochować się potomstwa. W przypadku jednych gatunków lepiej dogadują się samice, w przypadku innych samce.
2. Zwierzę to nie zabawka, jak pluszowy miś dla dziecka. Tak, jak my odczuwa ból, strach, głód, pragnienie, kocha i nienawidzi. Trzymane w domu w klatce jest od nas zupełnie zależne. Bądź odpowiedzialny i nie zapominaj, że zakup zwierzaka to decyzja na przynajmniej na kilka jak nie na kilkanaście lat.
3. Im więcej przestrzeni zapewnimy naszemu zwierzątku, tym lepiej. Nie ma za dużych klatek, mogą być tylko za małe. Wybierając nowego domownika, bierzmy pod uwagę, ile miejsca możemy przeznaczyć na jego dom. Pomieszczenie na dodatkowe spacery należy odpowiednio przygotować; zabezpieczyć przewody elektryczne, zatkać dziury, schować lekarstwa itp.
4. Zwierząt nie wolno narażać ani na zbyt wysokie, ani zbyt niskie temperatury. Klatka nie może stać w żadnym razie bezpośrednio w słońcu, w miejscu narażonym na przeciągi i blisko źródeł hałasu, jak telewizor. Najlepiej, by przynajmniej jednym bokiem przylegała do ściany, bo wtedy zwierzaki czują się bezpieczniej.
5. Klatkę należy wyposażyć w miseczki na pokarm, poidełko na wodę, domek-kryjówkę oraz, w zależności od upodobań danego gatunku, w różnorodny sprzęt „sportowy” i zabawki. Królikom i niektórym gryzoniom należy zawiesić drabinki na siano, innym wstawić pojemnik na piasek do kąpieli czy toaletę. Dno klatki posypujemy ściółką. 
6. Różne gatunki gryzoni, nie mówiąc już o królikach, mają inne wymagania pokarmowe. To, co służy jednym, niekoniecznie jest dobre dla drugich. Niektóre, prócz podstawowych ziaren zbóż, muszą mieć stały dostęp do siana, dietę innych warto uzupełnić białkiem zwierzęcym. Pamiętaj, by zawsze nowy typ pokarmu wprowadzać stopniowo.
7. Niedobory pokarmowe uzupełniaj przez podawanie witamin, odżywek, soli w pastylkach, kostek wapienno-mineralnych, które również ścierają siekacze oraz od czasu do czasu sprawiaj radość smakołykami, jak np. dropsami dla gryzoni i królików. 
8. Wkładaj do klatki materiały do ścierania odrastających siekaczy i pazurków. Regularnie sprawdzaj, czy siekacze i pazurki zanadto nie urosły. Zbyt długie skracaj przy pomocy lekarza weterynarii.
9. Gdy Twoje zwierzątko zachowuje się inaczej niż zwykle, na przykład nie chce jeść lub pić, ciężko oddycha, inaczej się porusza, nagle nie przejawia chęci do zabawy lub gdy cokolwiek innego wzbudza Twój niepokój, natychmiast biegnij z nim do lekarza weterynarii. U małych zwierząt choroby przebiegają w sposób błyskawiczny.
10. Zapewnij zwierzakom dostęp do kolb ziarnowych. To nie tylko wspaniały pełnowartościowy pokarm, lecz również doskonała zabawa, nawiązująca do życia w warunkach naturalnych, w poszukiwanie i wyskubywanie przysmaków, jak biszkopty, chleb świętojański, jajka, miód, pomarańcze, orzechy, popcorn, dzika róża, sezam itp. Dostarczając rozrywki, kolby pomagają rozładować energię rozpierającą zwierzaki, spędzające przecież na co dzień życie na ograniczonej przestrzeni. Co więcej dzięki drewnianej listewce przyczyniają się do ścierania siekaczy i pazurków.

Pielęgnacja Świnki Morskiej

Zabiegi pielęgnacyjne to doskonała okazja aby uważnie przyjrzeć się śwince. Objawy, które powinny nas zaniepokoić to:
- załzawione i sklejone oczy,
- brudne brzydko pachnące uszy,
- zbyt obfite wypadanie futerka,
- krostki, pęcherzyki i małe ranki na pyszczku,
- zabrudzenie futerka wokół odbytu wskazujące na biegunkę,

Trzeba też przyjrzeć się zębom świnki czy nie są za długie ponieważ za długie zęby to bardzo poważny problem.
Świnka ma wtedy kłopoty z jedzeniem. W takim wypadku należy zgłosić się do weterynarza aby przyciął zęby. Aby nie doszło do przerostu siekaczy należy śwince zapewnić coś twardego do gryzienia, dzięki czemu będzie miała ona możliwość regularnego i skutecznego ścierania stale rosnących siekaczy np. suchego chleba, kostek wapiennych, kolb.

Ponad to trzeba regularnie wykonywać kilka czynności a prosiaczek będzie zawsze czysty i pachnący. Do tych zabiegów zaliczamy:

PRZYCINANIE PAZURKÓW
W tym celu najlepiej zainwestować w specjalne cążki lub nożyczki do pazurków. Pazurki należy przycinać co miesiąc, wymaga to nieco wprawy i niekiedy warto poprosić jeszcze kogoś o pomoc, gdyż świnki raczej nie lubią tego zabiegu, a niestety jest on konieczny. Na rysunku przedstawiam jak obcinać pazurki. W pazurku świnki znajduje się taki różowy pasek (o ile pazurki są przezroczyste). Ten różowy pasek to nerw, którego nie wolno uszkodzić podczas obcinania, ponieważ sprawiło by to śwince wielki ból. Ważne jest aby pazurki przycinać równolegle do podłoża.

CZESANIE
Do pielęgnacji futerka potrzebne są specjalne szczotki i grzebienie. Dla świnki gładkowłosej najlepsza jest mała, niezbyt twarda szczotka, taka sama dla świnki rozetkowej. Absolutną koniecznością jest codzienne czesanie świnki angorskiej. 
Choć wymagać to będzie od nas cierpliwości. Metalowy grzebień rozczesze do samego końca większość rodzajów włosa. Codzienne czesanie pomoże usunąć stare włosy i zmniejszy linienie. Spowoduje również, że futerko świnki będzie zdrowe i lśniące.

KĄPIEL
Długowłose świnki morskie mogą potrzebować kąpieli częściej niż świnki gładkowłose. Specjalny szampon dla świnek morskich zapobiegnie przesuszaniu ich skóry. Świnki należy kąpać w misce z niewielką ilością wody i dokładnie wysuszyć przed wpuszczeniem z powrotem do klatki.